werk prive balans

Werk-privé balans. Iets waar ik de afgelopen weken erg naar op zoek ben geweest. Ik vraag me nu ook af of ik de lat te hoog heb gelegd. En dan vooral op gebied van mijn workouts…

Leg ik de lat te hoog?

Ik heb de lat erg hoog gelegd voor mezelf. Week na week presteerde ik tijdens mijn trainingen onwijs goed en haalde ik op de cardio trainingsdagen zelfs een verbranding van ongeveer 3000 calorieën. Dat is echt ontzettend veel en extreem hoog! Natuurlijk zal hier wel een soort ‘foutmarge’ inzitten omdat het natuurlijk nooit exact gemeten kan worden, maar het is een goede indicatie. Maar zo’n hoog cijfer komt ook met nadelen. Nu ik veel drukker ben (lees: het veel drukker voor mezelf heb gemaakt) presteer ik minder goed. Ik heb minder slaap en daarbij werk ik me een slag in de rondte (ik vind het ontzettend leuk en het is absoluut mijn eigen keus om dit zo te doen dus het is niks negatiefs) maar hier lijden mijn trainingen onder.

Een paar weken terug was ik onwijs druk en misschien heb ik dat weekend wel te veel gedaan. Zoals je uit de post over mijn planning wel kon opmaken heb ik niet heel veel vrije tijd genomen om echt tot rust te komen en te ontspannen. Het is lastig om daar de juiste werk-privé balans in te vinden, maar planning tools (zoals Asana) helpen daar zeker bij.

Energieniveau

Toen ik op die maandag na dat onwijs drukke weekend in de sportschool kwam, voelde ik het vrijwel meteen: m’n energieniveau was dramatisch slecht. Ik kon mijn krachttraining goed volbrengen, maar daarna was ik er ook echt klaar mee. Dit is echt niks voor mij en normaalgesproken ga ik ook gewoon door en is het een kwestie van door ‘pushen’ en dan gaat het wel weer, maar dit gevoel was anders. Ik probeer steeds beter naar mijn lichaam te luisteren en dit was zo’n moment. Ik wil voorkomen dat ik ziek word of helemaal opgebrand raak, dus dit soort keuzes zijn daar heel belangrijk bij. Ik koos er dus voor om lekker naar huis te gaan en te eten. Ik werkte nog wat aan mijn projecten en daarna ging ik slapen.

Helaas hield dit vermoeide gevoel wel de hele week aan. Van maandag tot donderdag heb ik getraind, maar met moeite. Het was zwaar. De echte drive om mezelf te pushen is iets gedaald en afgenomen. Natuurlijk kan ik ook niet van mezelf verwachten dat deze drive er bij iedere training is, maar als ik kijk naar hoe ik de afgelopen weken heb gepresteerd, is dit ver onder de maat.

“Een uurtje krachttraining is niet goed genoeg”

Het probleem is dus dat ik voor mezelf de lat zó hoog heb gelegd, dat het net lijkt alsof een uurtje krachttraining ‘niet goed genoeg is.’ Doordat ik week na week zo hard heb getraind en de focus heb gelegd op het verbranden van zoveel mogelijk calorieën, lijkt alles wat minder is dan die 3000, ‘slecht.’ En dat is natuurlijk helemaal niet zo, maar dat zijn mijn gedachten die dan een spelletje met mij spelen. Ik weet dat ik m’n best doe. Ik val nog steeds af en ik doe het hartstikke goed. Ik ben ook onwijs trots op mezelf, maar dat vervelende gevoel wat ik krijg omdat ik die 3000 niet haal, voelt gewoon niet fijn. Alsof ik niet hard genoeg werk om mijn doelen te behalen. Alsof ik meer had kunnen doen.

En als je me een beetje kent weet je misschien wel dat ik dát een van de meest nare gevoelens vind. Het gevoel dat ik meer had kunnen doen. Ja, dat had misschien gekund, maar waarschijnlijk lag ik dan op dit moment ziek en overwerkt in bed. Je kan ook te veel willen en te veel doen!

Ik wil niet zeuren…

Sorry als dit op je over komt als een ‘zeur’ post of iets in die trend, maar dat is absoluut niet wat ik hiermee probeer te zeggen. Ik wil jullie meenemen in mijn persoonlijke struggles en jullie een eerlijk en oprecht beeld geven van hoe ik dingen ervaar en hoe ik omga met drukte. Ik heb er nu al meerdere posts (ook op social) aan gewijd, maar dit is gewoon een heel belangrijk aspect van mijn leven op dit moment. En ik denk dat dit voor meerdere dames en heren geldt. Het leven is druk. We willen veel, we doen veel en we streven onze doelen na. Dat is super goed, maar werk-privé balans vinden tussen hard werken, ontspanning en lekker niks doen is soms wat moeilijker te vinden.

Ik ben er nu naar op zoek en ik hoop het snel te vinden. Met al mijn planning tools en door dingen op te schrijven ben ik al een heel eind opweg. En die lieve vriend van me, die helpt me daar ook enorm bij. Hij is degene die mij heel vaak ook even terug roept en zegt: KOM! We gaan nu wat leuks doen. Hij helpt me enorm bij mijn blog en stimuleert me enorm. Dat is ontzettend lief en dat waardeer ik heel erg. Het is fijn om zo’n man aan mijn zijde te hebben. Ik voel me echt ‘blessed.’

Ik hoop dat ik je met deze post misschien heb kunnen helpen of inspireren om jouw planning ook goed na te gaan en te voorkomen dat je opgebrand raakt. Misschien herken je wel wat in dit verhaal en heb je tips, vragen of opmerkingen voor me. In dat geval vind ik het ontzettend leuk als je hier onder deze post een reactie achter laat! En heb je tips of advies voor de lezers van Fitaddict.nl dan waardeer ik het altijd als je dit laat weten in de comments. Samen staan we sterker! Bedankt voor het lezen en ik wens je een hele fijne dag toe!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here