stop met calorieën tellen

Ik stop met calorieën tellen. Onbewust deed ik het al steeds minder, maar het is goed dat ik er langzaam maar zeker meer afstand van doe…

VLOG: Fit Talk – Weekvlog #15. Ik stop met calorieën tellen

‘Normaalgesproken zou ik nu onwijs stressen over het feit dat ik 4 wraps heb gegeten in plaats van 2. Maar nu doe ik dat niet meer. Ik geniet!’

De deur valt achter me dicht terwijl ik mijn rugzak van mijn schouders laat glijden. Ik voel mijn handen trillen van de intense workout die ik zojuist heb gedaan. Ik denk nog maar aan één ding, en dat is eten. Op de fiets had ik al bedacht wat ik wil gaan eten: wraps.
Gewoon lekker makkelijk.
Maar ik eet er hooguit twee.
Dat is meer dan zat.
Anders zit ik al snel weer over de 300 calorieën.
Alleen al van die wraps.
Wat ga ik er op doen?
Misschien tonijn met wat salsa en sla…
Of toch die vegetarische kipstukjes?
Past dat wel in mijn calorieën budget vandaag?

In gedachten begin ik te rekenen want ik heb geen zin om Myfitnesspal te openen. Ik heb de hele dag nog niks ingevuld, dus dat duurt ook weer even voordat dat er allemaal in staat.

Weetje wat, ik ga gewoon gokken.
Ik denk dat dit wel past.

Zodra ik de koelkast open trek zie ik allerlei lekkernijen en leftovers: brie, roomkaas van La Place, avocado’s, pikante hummus… Mijn gedachten gaan de vrije loop en ik bedenk ondertussen allerlei combinaties die ik kan maken. Ik besluit alle ingrediënten uit de koelkast te pakken en begin met koken. Ik snijd een paprika, avocado, tomaat, bak de kipstukjes en zodra alles klaar is neem ik het mee naar de woonkamer. Ik parkeer mezelf voor de tv en begin met eten.
calorieën tellen

Een enorme mindshift

Één wrap worden er twee, twee worden er drie en drie worden er vier. Ik beleg ze allemaal rijkelijk met de diverse smeerseltjes, salsa, groenten en vegetarische kip. Met een voldaan gevoel kijk ik naar de lege pan en ineens realiseer ik me dat ik geen seconde heb getwijfeld over die extra wraps. Ik had er zin in en het was onwijs voedzaam. Daarbij genoot ik op en top want het was echt heerlijk. Ik werd me ervan bewust dat ik nu een enorme mindshift aan het ondergaan ben.
Normaalgesproken zou ik:
hierover stressen
me druk maken over het totaal aantal calorieën
me druk maken over hoeveel koolhydraten ik heb gegeten
stressen over mijn shape en of ik aankom van deze extra wraps

Maar nu? Nope. Niets van dit alles. Waarom? Omdat het me echt niet meer boeit. Ik weet namelijk:
Dat ik keihard mijn best doe
Dat ik gewoon super resultaten heb geboekt in de afgelopen tijd
Dat ik soms extra voeding goed kan gebruiken om me beter te focussen en het harde werken te ondersteunen
Dat ik er simpelweg gelukkig van word om lekker te eten.
Ik word er gelukkig van.

Ik luister naar mijn lijf

En geluk, dat is toch onbetaalbaar? Waarom zou ik niet doen waar ik gelukkig van word? Als eten mij geluk brengt, dan moet ik dat doen. Tuurlijk is dit geen vrijbrief voor mezelf om elke dag te overeten en junkfood te halen ‘omdat ik er zo van geniet.’ Maar met dit soort gezonde maaltijden, moet dat gewoon kunnen. En ik doe dit heus niet iedere dag. Ik luister gewoon naar mijn lijf. Als het zegt: ‘eet lekker op die wraps, je hebt het nodig’ dan doe ik dat.

Charge the batteries

Ja I know, mijn lichaam praat niet tegen me, haha, maar ik kan wel aanvoelen of het baat heeft bij wat meer voeding. En dat heeft het soms. Het gevolg? Dat ik me de volgende dag super voel. Dat ik het gevoel heb dat mijn batterijen een extra boost hebben gekregen. Dat mijn humeur net iets beter is en ik me net wat lekkerder voel.

Echt, soms vraag ik me af waarom ik dit niet veel eerder heb gedaan. Jezelf dingen ontzeggen om keihard naar een bepaald doel toe te werken is super en dat is ook onwijs goed voor je doorzettingsvermogen. Maar dit moet niet doorslaan in iets wat je voor de lange termijn denkt vol te houden. Want het is niet vol te houden. De tijd gaat zó ontzettend snel. Week na week zoeft voorbij alsof het niks is. Serieus, ik kon me nog herinneren dat het nét 2018 was en dat ik nog aan de versgebakken oliebollen en appelflappen zat op 1 januari. Damn.

Daarom is het zo belangrijk om ook je geniet momentjes in te plannen en om deze op een spontane manier in je leven terug te laten komen. Hard werken voor je doelstelling is één ding, maar balanceer dit alsjeblieft uit met lekker genieten op z’n tijd. Voordat je ‘t weet is er weer een jaar om. Leef in het moment en zet niet altijd alles aan de kant.

Ik stop met calorieën tellen

Ik probeer dus steeds meer te eten op gevoel en ik merk dat ik hier onbewust al voor kies. Ik heb de afgelopen week heel weinig ingevuld omdat ik wel weet hoeveel calorieën iets bevat. Ik ben nu zo lang met fitness bezig dat ik mijn hele ritme wel kan dromen. Ik eet overdag namelijk heel veel hetzelfde dus ik heb altijd een goede indicatie hoeveel ik voor het avondeten over houd. Tellen staat bij mij dus op een iets lager pitje en dit voelt goed. Ik wil er langzamerhand ook vanaf want als ik echt 100% tevreden ben met mijn lijf (i’m really close already!!) wil ik sowieso stoppen met tellen en leren eten op gevoel. Ik ben dus op de goede weg om dat steeds verder door te zetten. Het eerste begin is er en zoals je ziet blijf ik leren en ontwikkelen, ondanks dat ik dit al 5 jaar doe.

Ziek naar huis

Op woensdag begon de dag gewoon zoals altijd. Ik deed lekker mijn ding en ging redelijk op tijd weg van huis. Maar toen ik een uurtje op werk was, werd ik overvallen met een gevoel van misselijkheid. Mijn buik begon te borrelen en ik kreeg heel erg last van mijn prikkelbare darm. Ik kon me niet herinneren dat ik iets verkeerds had gegeten of iets anders had gedaan dan normaal. Ik kreeg er zoveel last van dat ik me niet meer kon focussen op mijn werk. Ik besloot naar huis te gaan en mijn rust te pakken. Toch is dat altijd onwijs moeilijk voor me. Ik houd echt totaal niet van ziek thuis zitten en rusten, maar ik kon gewoon niet anders. Mijn buikklachten vormden echt een belemmering om nog normaal door te werken dus ik pakte mijn fiets en ging naar huis. Bah. Eenmaal thuis probeerde ik zo goed mogelijk te eten, maar het was lastig te plaatsen wat ik wél en niet kon verdragen. PDS is echt heel lastig en op bepaalde momenten heb ik er gewoon wat meer last van. Doe je echt niks aan. Thuis heb ik nog een beetje verder gewerkt voor zover dit mogelijk was en de rest van de dag echt even goed uitgerust. En dat rusten, dat was de zwaarste taak…

Ups & Downs

En dat was de week weer. Jammer dat ik me niet heel fit voelde, maar die dagen horen er natuurlijk ook gewoon bij. Zoals jullie van mij gewend zijn deel ik deze momenten ook, omdat het leven nou eenmaal bestaat uit ups en downs.

Ik stop met calorieën tellen en ik hoop dat ik jou met mijn hele calorieën verhaal kan inspireren om ook zoveel mogelijk in balans te leven. Ik vond dit stukje van afgelopen week wel een heel mooi voorbeeld. Ook zie je aan het begin van mijn weekvlog dat ik op de camping (op een maandag!) frietjes eet en dat gebeurt ook echt nooit. En juist op dat soort spontane momenten geniet ik alleen maar meer van de dingen die ik eet en de mensen waarmee ik die gezelligheid deel. Fitness en gezond doen is leuk en goed voor je, maar wél in balans.

DELEN

3 REACTIES

  1. Haha, volgens mij blijft dit elke jaar ook wel terug komen ;).

    Natuurlijk is het leuk om geen calorieen te tellen, maar als je speciefieke doelen hebt zoals veel mensen zoals aankomen of afvallen is het bijna niet te doen om geen calorieen te tellen, merk dan dat eiwitten o.d. er dan toch bij inschieten waardoor ik spierverlies krijg. Of eet toch te weinig waardoor ik weer meer moet eten.

    Natuurlijk is calorieen tellen behoorlijk veel werk, maar daar kan je ook een zekere balans in ontwikkelen. Ben benieuwd hoe lang je het volhoud 😉

    • Je verliest geen spier door te weinig eiwitten eten want die krijg je wel genoeg binnen op een dag hoor. Zo snel verlies je ook geen spiermassa btw. Ik denk dat er geen controle meer is als je de kcal niet trackt en uiteindelijk weer baalt wat je in de spiegel ziet..

  2. Interessante blog.
    Ik ga veel refereren aan mijzelf ff.
    Toch zou ik wel kcal bijhouden omdat de balans moeilijk te vinden is en je (vooral vrouwen) makkelijk over de kcal heen gaan, want 1400-1800 zit je zo aan! Schatten is zeker niet accuraat. Ik doe dit ook al wat jaren en als ik geschat eet zit ik of veel te laag of veel te hoog en is er nooit balans, helemaal niet gekeken naar mijn doel.
    Die balansdag is echt goed, maar ik denk dat veel mensen zichzelf teveel ‘balansdagen’ gunnen en dat dit averechts werkt. Juist mensen die moeite hebben met afvallen hebben grenzen en richtlijnen nodig omdat ze al bewezen hebben dat hun doel niet lukt als ze ‘vrij’ eten.
    Je hebt niet voor niks discipline nodig om een doel te halen en dat vergt moeite en accuratie. Niks komt aanwaaien en al helemaal niet als je bet lichaamstype hebt waarbij je snel aankomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here