geen calorieën meer tellen

Ik ga geen calorieën meer tellen want ik eet nu op gevoel. Dit is een enorme omschakeling, want ik was verslaafd aan de ‘My Fitness Pal’ app. Hoe bevalt dit nu en hoe heb ik er afstand van gedaan?

Jarenlang heb ik me er mee bezig gehouden. Dag in dag uit opende ik de app ‘My Fitness Pal’ en voerde ik alle producten en cijfertjes nauwkeurig in. En ‘pals’ dat zijn we zeker geworden want ik was aan die app gekluisterd. En ik zeg ‘was’ want in de loop van dit jaar merkte ik dat ik er langzaam vanzelf meer afstand van deed.

Geen calorieën meer tellen

Soms voel ik vanzelf aan wat ik nodig heb. Ik luister steeds meer naar mijn lichaam en wordt er ook steeds beter in. Zo ook met het tellen van calorieën. Het is een lange tijd een obsessie voor me geweest, maar nu heb ik er vrijwel compleet afstand van gedaan. Ik vind het gewoon niet meer nodig.

Toch is het niet van de ene op de andere dag gekomen dat ik er vanaf ben gestapt. Hier is namelijk wel een tijdje overheen gegaan. Dat is ook logisch want ik heb echt 4 jaar non-stop alles ingevuld wat ik at. En dat is echt een lange tijd. Ik had met mezelf afgesproken, dat zodra ik gelukkig ben met mijn lijf, dat ik geen calorieën meer zou tellen. En dat moment is nu aangebroken.

Priority shift

Als ik in de spiegel kijk zie ik een fit en gezond iemand. Nee, ik heb geen afgetrainde buik en er zit nog wat vet, maar dat maakt niet uit want dat is niet waar het om gaat. Ik wil me gewoon gezond voelen en mijn prioriteiten zijn hierin echt flink verschoven. Ik weeg mezelf niet meer, ik meet geen vetpercentage, niks van dit alles. Ik vind het niet nodig want het zegt niks over mij als persoon. Het maakt me niet ineens een beter mens als ik een super laag vetpercentage heb of als ik een bepaald gewicht heb. Het is niet meer aan de orde.

Lekker flippen over 100 gram rijst

Voeding gaat niet langer eerst op de weegschaal en dan pas in mijn mond. Nope, het gaat direct in mijn mond. Want nu ik al zo lang bezig ben met fitness en gezond eten weet ik heus wel wat een goede portie is, wat teveel is en wanneer iets uit of in balans is. Daar heb ik ogen voor en gezond verstand. Door deze berekeningen en calculaties weg te halen en geen calorieën meer tellen scheelt het me een hele hoop negatieve gedachtes over voeding. Eerder werd ik helemaal gek in mijn hoofd als ik wist dat ik 100 gram rijst teveel had opgeschept. Als ik wist dat ik meer saus uit de pot had gehaald dan de 50 gram die ik had ingevoerd. Als ik niet precies kon afmeten en wegen hoeveel calorieën ik voor een bepaalde maaltijd naar binnen werkte. En dat is best erg. Het belemmerde me mentaal meer dan ik dacht, want nu ik er volledig van ‘verlost’ ben merk ik pas hoe anders ik met voeding om ga.

Ik houd het globaal

Als ik recepten deel of een maaltijd post op social media krijg ik heel vaak de vraag: ‘hoeveel koolhydraten bevat dit?’ Of: ‘Weet je ook hoeveel calorieën dit zijn?’ En dat zijn hele normale vragen, maar ik merk aan mezelf dat ik hier niet meer zo mee bezig wil zijn. Tuurlijk houd ik globaal in mijn hoofd wel in de gaten hoeveel ik eet en wát ik eet, maar echt alles nauwkeurig tot de gram aan toe invullen, dat doe ik niet meer.

Want de focus ligt nu op wát ik eet en wat het doet voor mijn lichaam. Ik zit nu ongeveer vier weken aan het FODMAP dieet om mijn darmen te genezen en mijn lijf te leren kennen. Ik heb namelijk iedere dag vreselijk veel last van mijn maag en darmen en hier ben ik klaar mee. Daarom test ik nu waar mijn lichaam goed op reageert en wat het gewoon niet kan hebben. Ik mag voornamelijk zo pure mogelijke voedingsmiddelen en ik richt me meer op lactose- en glutenvrije producten.

De weg van het onbekende

Dit is echt een hele onbekende weg die ik insla, want ik heb hier eigenlijk nog nooit zo op gelet. Ik keek altijd alleen naar de voedingswaarden en als dat me aanstond, dan at ik het. Zo simpel was het. Maar nu is die gehele focus verlegd naar wat er precies in zit en waarvan het is gemaakt. Daarna kijk ik wel naar de macro’s, maar de ingrediënten boeien me nu meer. Ik wil me gewoon gezond voelen en nu voel ik me af en toe niet gezond omdat mijn darmen me in de weg zitten. Daarom vind ik het ontzettend belangrijk om te ontdekken wat bepaalde voedingsmiddelen en producten doen voor mijn lijf en welk effect het heeft.

Easy to resist

Deze gedachtegang maakt het voor mij ook veel makkelijker om ongezonde dingen te weerstaan. Ik denk dan: ‘ik wil morgen geen buikpijn, dus ik kies nu bewust en zo gezond mogelijk om ook morgen een goede dag te hebben zonder last van mijn darmen.’ Door deze gedachte kan ik de boel heel goed relativeren en denken aan wat voor mij het meeste prioriteit heeft. En dat is geen buikklachten hebben.

Gefabriceerde suikers

Toch eet ik af en toe natuurlijk wel ongezond en de dingen die ik lekker vind, maar ik weet dan ook dat ik de volgende dag last kan hebben. Daarom probeer ik het tot een minimum te beperken. Maar doordat ik nu zoveel pure dingen eet ben ik nog meer gaan inzien wat voor troep er in sommige producten verwerkt zitten. Neem als voorbeeld eiwitrepen. Ik at die dingen zo vaak en vroeger at ik er letterlijk iedere dag één. Maar al die gefabriceerde zoetstoffen en chemische ingrediënten die het een lekkere reep moeten maken, zijn alles behalve goed voor mijn darmen. Daarom mag ik met het FODMAP dieet ook alleen ‘pure’ tafel suiker. En als ik er over nadenk is het alleen maar logisch. Dit is de suiker die we van ‘vroeger’ al kennen en al die nieuwe suikervervangers zijn onze lijven helemaal niet gewend. En dat zorgt weer voor klachten. Nog een voorbeeld: mijn vriend en ik hadden laatst Peijnenburg Zero geprobeerd. En wat denk je? Onwijs veel buikpijn. Allebei! Dit komt wederom door zo’n ‘nieuwe’ zoetstof Xylitol. Krijg je echt last van en dat is niet fijn.

Soort van conclusie

Maar om een lang verhaal kort te maken: ik vind de functie van voedingsmiddelen en producten nu 10x belangrijker dan hoeveel calorieën iets bevat, wat de macro’s zijn en of het ‘low carb’ of ‘high protein’ is. Ik wil gewoon normaal, gezond eten, zonder poespas en lekker puur zodat mijn darmen ervan profiteren. Dat is wat ik wil en dat is wat ik nu doe. Het is weer een andere fase in mijn journey en zoals ik altijd zeg: ik leer nog steeds iedere dag nieuwe dingen over mijn lijf. Zo kom ik steeds dichterbij de perfecte leefstijl die 100% past bij mij en die voor mij (en mijn darmpjes) werkt! En daarom zeg ik ook altijd doe wat bij JOU past. Vind en ontdek dingen die jouw leefstijl stukje bij beetje gaan vormen.

Druk me maar in een hokje

En ik merk het nu alweer uit mijn directe omgeving; ik zeg één ding over glutenvrij en lactosevrij en ik word gelijk in een hokje gedrukt. Zo stom! Want de gedachte erachter, daar wordt niet naar gevraagd. Ik moet dan altijd meteen weer uitleggen dat ik mijn darmen aan het genezen ben en in een ontdekkingsfase zit om er achter te komen waar mijn lijf wel en niet tegen kan. Maar goed, lekker boeiend. Ik doe toch waar ik zelf zin in heb en wat IK denk dat het beste voor MIJ is. Want dit is MIJN leefstijl en MIJN leven. Als je continu iedereen tevreden probeert te stellen gaat dat dik mislukken want je kunt niet iedereen tevreden stellen. Dat is mission impossible dus doe lekker joe!!

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here