psycholoog

Het was al weer een tijdje geleden dat ik iets heb ondernomen om mijn angsten onder ogen te komen. Ik ben erg druk geweest, maar afgelopen zaterdag vond ik het weer de hoogste tijd om actie te ondernemen en om te proberen om weer een stap in de goede richting te zetten.

Zoals je misschien wel weet gaan de dagelijkse dingen me steeds makkelijker af. Naar de winkel is geen probleem meer, boodschappen doen gaat super goed en ook op mijn werk heb ik geen paniek aanvallen meer. Toch zijn er nog wel een aantal dingen die ik moet gaan oefenen en ik heb hier in mijn vorige blogpost een lijstje van gemaakt en die ziet er zo uit:

Wat ik nu nog graag zou willen bereiken:

– Naar een andere stad durven om te winkelen
– Op reis gaan
– Uit eten gaan en buiten de deur eten en drinken
– Geen pilletjes meer nemen
– Alles durven en alles doen zonder na te denken

Dit is nog best een behoorlijke lijst, maar ik kom steeds meer in de buurt van de grote dingen. Dat laatste punt ‘alles durven en alles doen zonder na te denken’ is wel echt een hele grote hoor. Als ik dat dit voor of na de zomer zou kunnen behalen zou dat super zijn. Ik werk nu steeds meer naar mijn vrijheid toe. Want deze angsten belemmeren me enorm in mijn vrijheid. Ik voel me al gauw niet op mijn gemak en daarom is het soms makkelijker om de situaties uit de weg te gaan door ze te ontlopen. Maar hierdoor kom ik terecht in een vicieuze cirkel, waardoor ik dus echt geen stap vooruit kom. Daarom probeer ik nu steeds kleine stappen te ondernemen om zo naar de grotere doelen toe te werken.

AdvertentieMake It Fit

Afgelopen vrijdag had ik met mijn vriend besloten om zaterdag ochtend naar een klein plaatsje in de omgeving van Zwolle toe te gaan, om daar simpelweg wat boodschappen te doen. Dit is iets wat we vroeger bijna iedere vrijdag deden. Gewoon gezellig een stukje rijden, boodschapjes doen, een beetje winkelen en dan weer terug rijden met wat lekkers te snacken in de auto. Erg leuk en we reden dan vaak over van die kleine bosweggetjes, waar je echt vanalles kon zien. Vooral in de zomer. Ik miste het wel een beetje en sinds ik mijn angsten heb, hebben we dit ook niet meer gedaan. Het is dus zo’n vijf maand geleden dat we echt met de auto weg zijn geweest naar een ander plaatsje. Ik had gewoon het gevoel dat ik er nu klaar voor ben en dus vertrokken we zaterdag ochtend rond kwart voor 10 naar Ommen.

Opweg naar Ommen

Toen ik die zaterdagochtend wakker werd, dacht ik meteen aan de autorit. ‘Hopen dat alles goed gaat’ dacht ik. Ik besloot er niet te veel over na te denken en expres geen pilletje te nemen. Ik heb namelijk last van PDS (prikkelbare darm syndroom) en als ik in een stressvolle situatie terecht kom, kunnen mijn darmen enorm opspelen en daardoor raak ik nog meer in paniek omdat ik dan bang ben dat er nergens een wc is. Daarom neem ik die pilletjes om dat in ieder geval zo veel mogelijk te voorkomen. Voordat we weg gingen merkte ik al aan mijn maag dat hij begon te rommelen. Ik besloot er niet te veel gehoor aan te geven en gewoon te gaan. Want hoe meer ik er aan toe geef, hoe langer het allemaal duurt en vervolgens ga ik helemaal niet meer weg.

Eenmaal in de auto kreeg ik last van zweet handjes, maar ik probeerde me zo veel mogelijk te focussen op wat ik tijdens de rit allemaal kon zien. Ik keek steeds uit het raam en probeerde met de muziek op de radio in mijn hoofd wat mee te zingen. Dat werkte goed. Gedachten verzetten is iets wat de Psycholoog mij ook heeft verteld. Probeer dingen te tellen, en je gedachten bezig te houden met andere dingen. Of probeer handelingen heel bewust uit te voeren, zodat er zo min mogelijk aandacht uit gaat naar de angst en paniek.

Verder verliep de autorit zeer goed. Eenmaal aangekomen gingen we naar de eerste winkel. De Action. Gewoon even rondkijken. Altijd leuk en er is altijd wel iets wat je nodig hebt, haha! Toen ik een aantal dingetjes had, ging ik op zoek naar mijn vriend. ‘Ben je al klaar?’ vroeg ik. Hij zei dat hij verder niks nodig had en we liepen naar de kassa. Ik kon aan mezelf merken dat ik snel weer de winkel uit wilde en dat had hij ook door. Ik weet niet wat het was, ik raakte niet echt in paniek, maar ik voelde me ook niet fijn. Ik had niet zo’n zin om zo lang door de winkel te struinen.

Daarna gingen we boodschappen doen en dat verliep beter dan verwacht. Omdat ik me zo moest focussen op het boodschappenlijstje en het checken of we alles wel hadden, was ik totaal niet bezig met mijn angst. Ik houd enorm van eten en was dan ook continu afgeleid door alle lekkernijen en producten die er op mijn lijstje stonden. Super goed ging dat! Ook hadden we taart gekocht omdat we vandaag precies 5 jaar samen zijn. Wat een lange tijd alweer. Afgelopen weekend hebben we dat dus een beetje gevierd.

Kortom, alles ging goed en ik ben echt enorm blij met weer een overwinning. Ik weet nu dat ik dus wel weer gewoon met de auto weg durf (kleine stukjes) en dat ik ook gewoon rustig ergens anders kan winkelen zonder helemaal in paniek te raken en last van mijn maag te krijgen. Het grote voordeel is dat ik het nu zonder pilletje heb getest. Omdat ik nu weet dat ik mijn maag ook zonder medicatie onder controle kan houden. Nu nog uit eten durven of ergens wat drinken. Dat is de volgende stap!

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here