afvallen

Je kan wel stellen dat ik die weegschaal letterlijk het huis uit wil flikkeren. Afgelopen donderdag ochtend stond ik er na 1,5 week weer op, en ik had serieus gewenst dat ik dat niet had gedaan.

Ik ben gewoon niks afgevallen! Helemaal niks. Noppes. Nada. Ik ben al vanaf januari bezig, maar nog steeds daalt dat klote cijfer niet. En ja natuurlijk zijn cijfers ook maar cijfers, maar dit is gewoon niet chill. Ik doe er alles aan en werk ontzettend hard, en vervolgens gaat er gewoon niks af.

En het ergste is nog, ik weet ook wel waardoor het komt. Ik schrijf dagelijks artikelen voor jullie en die gaan ook over het feit dat je gewoon niet te veel naar die weegschaal moet kijken, en hem het liefst het raam uit moet flikkeren. Maar nu ik mijn eigen tips in feite moet gaan opvolgen, is dat toch wat moeilijker dan gedacht. Ik weet zelf ook dat ik mijn vetpercentage en omtrek moet gaan meten, maar om een of andere reden doe ik dat niet vaak genoeg.

Teleurstelling en verwachtingen

Het blijft gewoon een grote verleiding om op dat ding te gaan staan. Ik heb de hele week echt weinig maar wel gezond gegeten en vervolgens zie je geen daling. Dat heeft dus ook alles te maken met verwachtingen. Hoe meer verwachtingen je hebt, hoe groter de teleurstelling kan zijn. Nou en die was groot. Wat zeg ik? HUGE. Toen ik zag dat ‘ie 80.3 KG aangaf, was het eerste wat ik dacht: ‘Fuck deze shit het lukt me dit jaar niet.’ Ik dook gefrustreerd mijn bed weer in en liet wel even een traantje vallen onder de dekens.

AdvertentieMake It Fit

Ik sprak er over met mijn vriend en hij zei: “Denk even goed na. Wat heb je afgelopen week anders gedaan dan anders?” Nou, de week begon op maandag met 1450 calorieën, omdat ik er ’s avonds laat pas achter kwam dat ik nog heel wat moest (mijn doel voor deze week was 1700 calorieën). Dinsdag was dit niet veel anders want toen haalde ik mijn doel ook niet. En woensdag was ik er bijna, maar miste ik er ook 100. Tja. Dan zit ik dus flink onder mijn doelstelling waardoor mijn lichaam nu in een soort ‘stress’ fase zit. De daling is ineens zo groot, dat het gaat vasthouden. En daarbij houd ik enorm veel vocht vast. Geen idee hoe ik daar af ga komen. Ik drink echt liters water, maar nog blijft het zitten. Zout eet ik ook veel minder, maar niks schijnt te helpen. Daarbij is mijn metabolisme natuurlijk veel langzamer omdat ik maar drie keer train in plaats van 5-6.

weegschaal

Open en eerlijk

En ik vind het zó belangrijk om deze shitty fase ook met jullie te delen, want ik kan het nu eenmaal niet rooskleuriger maken dan dat het is. Ik heb nu echt het gevoel dat het me niet gaat lukken, maar ik moet wél gewoon door blijven gaan. Want zo lang als ik dat doe, moet ik ooit een keer succes bereiken. Ik ken mijn lichaam onderhand door en door, maar toch blijf ik iedere dag nog nieuwe dingen over mijzelf leren. Dit is leuk en leerzaam en de tegenslagen zoals deze horen er nou eenmaal bij.

Ik wil gewoon wel dat jullie ook inzien dat ik ook niet altijd even gemotiveerd ben. Want die afgelopen donderdag, wilde ik niets liever dan stoppen. Op zo’n moment, wanneer je zo hard werkt en echt je best doet, en er vervolgens geen enkel succes mee bereikt (althans, zoals het lijkt op de weegschaal) is het gewoon heel makkelijk om de handdoek in de ring te gooien. Ik weet dat dit niet de oplossing is, maar zo voelt het wel. Gewichtsverlies zit niet in een potje, anders had ik serieus een overdosis genomen.

En nu?

Maar ik vergat eigenlijk één ding. Mijn vetpercentage meten. Ik ga dus nog te veel uit van de weegschaal en niet van wat ik zie in de spiegel en wat ik kan meten met een meetlint een een vetmeter. Dat moet ik meer gaan doen, anders blijf ik stressen over mijn gewicht. Maar één ding is zeker, ik gooi binnenkort die weegschaal het raam uit, nadat ik ‘m compleet aan gort heb geslagen. Joe. Doe. (grapje hoor dat doe ik echt niet hahahaha)

DELEN

3 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here