zware week

Deze update is wat anders dan normaal. Ik heb een zware week achter de rug waarin ik amper heb getraind, slecht heb gegeten en weinig slaap heb kunnen pakken en nu vertel ik je waarom…

Het was op z’n zachtst gezegd een hele zware week voor me. Ik heb veel emoties vastgehouden, los gelaten en ermee geworsteld. Door de moeilijke tijd heb ik amper getraind, slecht gegeten en weinig geslapen. Het leek me daarom goed om je deze week een oprechte en eerlijke kijk te geven in mijn doen en laten. Ik hoop je hiermee te laten inzien dat het leven niet perfect is en dat het oké is om je rot te voelen, even geen strak voedingspatroon te hebben en de gym te skippen. Simpelweg even ‘fuck it’ zeggen voelt op zo’n moment heel erg goed.

Even helemaal niks

Ja. Fuck it. Ik ben er niet goed in, maar ik heb het de afgelopen week toch maar gedaan. Soms twijfelde ik, dacht ik aan mijn #fitgoals en alle doelen die ik voor mezelf had gesteld. Maar met wat er is gebeurd besloot ik hier even geen gehoor aan te geven…

Eerst twijfelde ik over het delen van dit moment, maar om jullie te helpen mij beter te begrijpen en te laten inzien waarom ik bepaalde keuzes heb gemaakt, deel ik het nu toch.

Vaarwel Oma…

AdvertentieMake It Fit

Vrijdag 22 maart is mijn allerliefste Oma, mijn beste vriendin, steun en toeverlaat, overleden. Toen ik het hoorde voelde dit als een steek door mijn hart. Ik ben er kapot van. We hebben zoveel gedeeld, ze woonde 1 straat bij mij vandaan en bijna naast me. We hadden eindeloze gesprekken over eten, wisselden receptjes uit en hadden samen de grootste lol. En nu moet ik het zonder haar doen.

zware week

Hierdoor werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt en dacht ik na verloop van tijd: ik heb rust nodig. Ik moet dit op mijn eigen tempo kunnen verwerken. Daarom nam ik een break van social media, gooide ik mijn strakke voedingspatroon overhoop (hoi ik ben Louella en ik ben een emotie eter) en ben ik maar 2 keer naar de sportschool geweest.

Let’s keep things real

Hier en daar deelde ik wel wat stories en momenten om het realistisch te houden. Het voelt voor mij niet oké om te doen alsof er niks aan de hand is en dit soort momenten niet te delen. Het leven bestaat niet alleen uit highlights, maar als ik op social kijk, zie ik die toch het meest voorbij komen. Daarom deze update en deze post op Insta:

Dit bericht bekijken op Instagram

Keeping it real.⁣ ⁣ Op social delen we bijna altijd highlights/hoogtepunten. Mooie momenten om nooit meer te vergeten. Toffe plekken waar we geweest zijn. Leuke mensen die we hebben ontmoet of een prachtig gestylede lunch die er super “Insta worthy” uit ziet. ⁣ ⁣ Zo ontstaat er een mooie showreel van al het moois van de afgelopen tijd. Ik had me eerst voorgenomen om niet te posten en Insta voorlopig ff met rust te laten, maar toch knaagde er iets. Waarom zou ik alleen mooie, toffe en leuke momenten delen? Waarom kies ik ervoor om de negatieve en mindere momenten weg te laten? We zijn allemaal mensen en in deze digitale wereld lijken veel dingen al snel mooier dan ze zijn. Daarom deze post.⁣ ⁣ Ik ervaar veel verdriet en dat mag ook uitgesproken worden. Wat er precies is daarover treed ik nu nog niet in detail en just so you know: het gaat niet om mij.⁣ ⁣ Het leven knalt je soms gewoon keihard de grond in met gebeurtenissen waardoor alleen de essentie en de basis van alles er nog toe doet. En zo’n moment is nu. ⁣ ⁣ En dan eet ik zo nu en dan ongezonder, train ik kort of helemaal niet, slaap ik slecht en voel ik me humeurig. Nou en. Het hoort er helaas bij en het enige wat ik kan doen is het accepteren, met de situatie dealen en doorgaan. Mijn motto is: “get up, dress up and show up” want thuis zitten en jezelf verstoppen onder de dekens lost ook niks op. En hoe ik de dag dan doorkom, dat maakt niet uit, want het is allemaal goed. Het is voorlopig nog even een struggle, maar de tijd zal alles helen…

Een bericht gedeeld door Fitness Blogger/Vlogger (@fitaddictnl) op

Keeping it real is echt mijn motto en dat is dus ook wat ik nu doe. Ik heb me onwijs rot, verdrietig en zwaar klote gevoeld, maar voel nu ook een soort rust. Het is goed zo. Ze is 90 geworden en heeft een heel fijn en mooi leven gehad. Oma was er klaar voor. Klaar om de wereld te verlaten.

Iedere dag is een cadeautje

Door verlies en het rouwproces word ik -zoals eerder vermeld- met mijn neus op de feiten gedrukt. Je moet iedere dag zien als een cadeautje die je gegeven is en voluit leven en je dromen achterna gaan. Het kan zomaar over zijn. Als het je tijd is, dan ga je. Daarom kies ik er ook heel bewust voor om iedere dag zoveel mogelijk uit een dag te halen. Om nét wat meer voor mijn doelen te doen, alles te geven in de sportschool en goed voor mezelf te zorgen met gezonde voeding.

Eten biedt comfort

Dit heb ik echter de afgelopen week even op pauze gezet. Zoals net genoemd ben ik een emotie eter. En tja, wie is dat niet in zo’n zware tijd? Ik heb dan echt schijt aan mijn 1800 calorieën doel, track niks en eet wat voor mij goed voelt. En dan krijg je wel eens opmerkingen als: ‘Ah! Gooi je progressie niet zomaar weg! Blijf wel opletten hoor!’ Ahum. Thanks, but no thanks. Dit is natuurlijk heel goed bedoeld, maar ik kan dat op zo’n moment niet. Het voelt niet goed. Ik luister dan juist heel goed naar mijn lichaam en zoek comfort en troost in eten. Heerlijk vind ik het. En ik ben blij dat ik precies weet wanneer ik genoeg heb gehad en dat ik er nog wel een soort ‘controle’ over heb.

Ik luister naar mijn lichaam

Hetzelfde geldt voor mijn trainingen. Ik heb op maandag een top training gehad en de andere dagen gingen gewoon kut. Soms ging ik naar de sportschool, was ik 10 minuten bezig en liep ik zo weer de deur uit. Tja. Lekker boeiend. Ik luister naar mijn lichaam en reageer op wat ik voel in het moment. En dat is zó fijn en ergens ook wel bevrijdend. Ik ben altijd super gefocust op mijn doelen en push mezelf altijd tot het uiterste. Om dat op zo’n moment niet te doen is ontzettend fijn en het stelt me in staat om de situatie te accepteren zoals het is en hier dan ook vrede mee te hebben.

Nu ik een weekje mijn strakke voedingspatroon en het sporten heb losgelaten, heb ik wel weer wat motivatie om mijn beste beentje voort te zetten. Ik weet dat mijn Oma niets liever wil dan dat ik doorga met het volgen van mijn dromen en dat ze in mijn hart altijd bij mij zal zijn. Ik ga haar hartstikke trots maken en ik weet dat ze met me meekijkt vanaf een wolkje tussen alle sterren in de hemel.

Het heeft tijd nodig om dit verlies te verwerken. Ik pak alles rustig op en hoop de komende tijd langzaam maar zeker weer mooie, leuke en inspirerende content voor jullie te kunnen maken. Bedankt voor jullie support, steun en lieve berichten. Ik waardeer dit enorm.

Veel liefs!

DELEN

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here