blessure opgelopen

In deze Fit Talk: Nee hè! Een blessure opgelopen? Meal preppen is terug van weggeweest, calorieën verhogen en meer werk dan ik aankan…

Lekkere vibe en bakken energie

Nou ik heb de smaak weer helemaal te pakken hoor! Letterlijk. Want het meal preppen is terug van weggeweest. Een hele tijd heb ik geleefd zonder te preppen, maar nu ik het weer in mijn wekelijkse routine heb gestopt, pluk ik er zeker de vruchten van. Want tja, ik knal nu eenmaal veel harder op goede voeding dan wanneer ik iedere dag maar zie wat ik ga eten. Iedere week begint met een vast gameplan en ook in het weekend kan ik me goed aan de gestelde doelen houden. Vorige week schreef ik al dat ik hier en daar iets te veel ongezond at aan het einde van de week, maar dat is nu volledig over. Afgelopen zaterdag at ik zelfs zoete aardappel met groente en kip. En ja, dat is opmerkelijk want normaal eet ik die dag altijd pizza of iets anders ongezonds.

Dus ik kan nu volmondig zeggen dat ik helemaal back on track zit met goede voeding en bakken met energie! En ik heb ook iets nieuws geprobeerd: ontbijt preppen. Dit heb ik weleens gedaan in de vorm van een ontbijtmuffin of een plak bananenbrood, maar nu heb ik steeds overnight oats in de koelkast staan! Heel makkelijk: pak een bakje, doe daar havermout in met de hoeveelheid melk wat op de verpakking staat, voeg je toppings toe en zet weer in de koelkast. Als het ochtend is heb je een ready to eat ontbijtje, maar je kan er ook voor kiezen om de oats alsnog even op te warmen! Heerlijk toch?

Extra kilo? Welke kilo?

Nou die kilo die ik was aangekomen, stelt echt niks voor. Ik heb nog niet weer op de weegschaal gestaan, maar volgens mij is ‘ie er alweer af. Ik voel me namelijk niet dikker en zo zie ik er ook niet uit! Wanneer ik bijvoorbeeld schouders train zie ik mooie lijnen in mijn armen en dat is zo’n fijn gevoel. Na ieder jaar rond deze tijd gebulkt te hebben voelt het gewoon bijzonder om nu nog zo in shape te zijn. Echt top!

More food for me!

En het is weer tijd om iets te gaan verhogen in mijn calorieën. Ik zit nu al een tijdje weer op 1900, dus ik ga langzaam richting de 1950. Ik heb soms dagen dat ik onder de 1900 zit en ook momenten dat ik er 100 overheen zit. Uiteindelijk, als ik naar mijn weekgemiddeldes kijk, komt het allemaal goed en heb ik een fijne balans. Heel blij met hoe mijn voedingspatroon nu in elkaar zit. Ik heb weinig last van honger, vreetbuien of andere rare schommelingen, dus dat is heel fijn. Ook merk ik dat ik veel gemakkelijker op gevoel kan eten. Sommige dagen heb ik geen zin om in te vullen, maar als ik dan aan het eind van zo’n dag terug reken, kom ik toch weer in de buurt van die 1900. Ik doe het onbewust dus ook goed. Voor nu is het alleen nog wel belangrijk dat ik zoveel mogelijk track, om dus extra gewicht te voorkomen.

Niet weer die schouder hè

Voel je ‘m al aankomen? Weet je al wat ik ga zeggen? Jep, het is weer zo ver: een blessure opgelopen. Gelukkig is het niet heel erg en voel ik hem slechts lichtjes, maar toch. Ik ben weer de lul. Het zit dit keer wederom in mijn rechterschouder aan de voorkant. Ik denk ergens toch iets te zwaar gegaan waardoor er een pees niet helemaal lekker meer zit. Daarom doe ik nu alleen maar geïsoleerde schouderoefeningen en mag ik geen overhead lunges meer doen. Ik denk dat die oefening ook de oorzaak is van deze blessure, want met die overhead lunges ga ik gewoon heel zwaar. Ik heb ook overwogen om hiervoor naar de fysio te gaan, maar dat skip ik even. Gewoon geen zin om daar heen te gaan en ik kan met mijn stekelige triggerpoint balletje hier en daar ook wat los masseren, dus dat komt goed.

Ik ben weer wezen hardlopen!

Hardlopen is niet echt mijn favoriete bezigheid, maar als ik er ineens spontaan zin in krijg dan ga ik gewoon. Vorig weekend was dat het geval. Ineens kreeg ik de drang om te gaan hardlopen buiten, dus ik dacht: ik ga gewoon. Ik had er best veel zin in, maar nog voordat ik de straat uit was veranderde die enthousiasme in lichte spijt haha. Het voelde opzich wel goed, maar het was zo zwaar! Uiteindelijk heb ik 3 km kunnen rennen met af en aan stoppen.

Dat het zo zwaar was is deels te wijten aan de koude lucht. Als je inademt, adem je meteen ook vocht in. Je lijf verwarmt dit en dat adem je weer uit. Maar die warmte die weer uit je lijf gaat zorgt ook voor afkoeling. En als de lucht koud en droog is, moet je meer en dieper adem halen. Hierdoor verlies je sneller meer warmte en dus ook energie. Tuurlijk is het wel te trainen en als ik echt m’n best doe kan ik binnen no time weer 5k zonder te stoppen, maar voor nu zet ik het denk ik op een laag pitje. Af en toe buiten rennen is wel fijn, maar ik train al zoveel dus ik wil er geen ‘ding’ van maken.

Ik fluit mezelf terug

Ook had ik even een moment van bezinning en moest ik mezelf terugfluiten want ik deed weer eens te veel tegelijk. Soms ga ik zo op in bepaalde projecten, dat ik niet eens door heb dat ik mezelf opzadel met enorm veel werk. Maar laatst, toen een planning niet helemaal liep zoals ik in gedachten had wist ik het zeker: ik moest een stap terug nemen. Even wat overtollig werk wat nog helemaal niet nodig is, laten vallen en focussen op wat nu echt belangrijk is. Door mijn passie en enthousiasme duik ik het liefst overal zo snel mogelijk in, maar dat is iets om echt goed in de gaten te houden. Mijn vriend waarschuwt ook weleens, maar dat negeer ik vaak, tot ik een paar dagen later tot dezelfde conclusies kom haha. Nu voelt het weer rustig en in balans, dus dat geeft al aan dat ik de juiste beslissing heb genomen!

Het is alweer bijna december, de weken vliegen voorbij. Nog even en we zitten in 2020. Bizar. Ik ga er in ieder geval weer met volle kracht tegenaan deze week en ik hoop dat jij hetzelfde doet! Let’s go!

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here