genezen van prikkelbare darm syndroom

Jarenlang heb ik rondgelopen met het prikkelbare darm syndroom, maar nu lijkt het bijna zo goed als genezen. Wat heb ik gedaan om een einde te maken aan mijn PDS?

Genezen van mijn Prikkelbare Darm Syndroom?

Pff, nou dit is een onderwerp wat 3 jaar geleden is begonnen. Voor de mensen die mij al langer volgen weten precies hoe en wat, maar voor de volledigheid deel ik het nogmaals. 3 jaar terug ben ik gediagnosticeerd met PDS ofwel: prikkelbare darm syndroom. Door grote hoeveelheden stress in mijn privéleven en op de werkplek waar ik me op dat moment bevond, sloeg het keer op keer op mijn maag. Iedere ochtend had ik last van erge krampen, buikloop en een opgezette buik. Normaal naar werk gaan was er niet bij, want ik zat altijd in spanning of het wel ‘goed zou gaan’ met mijn darmen. Na een paar bezoekjes aan de dokter, adviseerde hij mij om psyllium vezels te nemen. Dit werkte echter niet voor mij, dus ik begon zelf allerlei pillen te slikken. Deze heb ik week na week, maand na maand gebruikt en nu zijn we 3 jaar verder.

Geen stress meer

Nu bevind ik me in een hele andere situatie. Ik heb rust en geen stress in zowel mijn privé als zakelijke leven en ben aan de slag gegaan met onverwerkte gevoelens en emoties. Hierdoor merkte ik al een enorme verbetering in mijn darmen. Tot ik een paar weken terug echt besloot om in het diepe te springen en een dag te proberen zonder die pillen. Ik las in een boek namelijk iets in de trant van: ‘als je jezelf niet laat zien dat het ook anders kan, krijg je nooit het vertrouwen en kom je ook niet verder.’ Dit gaf mij de inspiratie en motivatie om mezelf het tegendeel te bewijzen. Ik heb geen PDS, ik heb geen ‘darmprobleem’ het is gewoon al die jaren stress en onrusts geweest. Ik kan zonder. Ik kan dit echt.

’Ik doe het! Ik doe het!’

Nou en vergis je niet, ik heb heel vaak geprobeerd om van die pillen af te stappen, maar steeds pakte ik toch net voordat ik de deur uit ging een pilletje. Ik kon er voor mijn gevoel echt niet zonder. Maar nu! De afgelopen weken heb ik langzaam stappen gezet om er vanaf te komen. Eerst probeerde ik 1 dagje en dat ging helemaal goed. Ik verbaasde mezelf en ik was echt zo ontzettend blij! Ik fietste naar werk en ik kon alleen maar denken: ‘ik doe het! Ik doe het!’ Over the moon was ik!

Een hele week zonder!

Dit gevoel werd nog meer versterkt toen ik vorige week voor het eerst een hele week zonder die pillen kon. 1 dag werden er 2 en uiteindelijk lukte het me een hele week. Wow, wat een doorbraak, wat een verandering! Ik wist al die tijd dat het kwam door stress en onrust. En nu dat allemaal is weggevallen heb ik de controle over mijn lichaam teruggenomen. Ik kan jullie niet in woorden uitdrukken hoe gelukkig mij dit maakt. Al die tijd dacht ik dat ik een leven lang met die pillen zou moeten doen. Dit was ook de oorzaak van mijn angst- en paniek aanvallen en nu heb ik zo’n enorme stap gemaakt om dit ook onder controle te krijgen. Het zit uiteindelijk allemaal in mijn hoofd en doordat ik mezelf nu heb laten zien dat ik die troep niet nodig heb, geeft dit een enorme boost!

Spannende momenten

Waar ik nu nog mee moet oefenen is uit eten, autoritjes en andere activiteiten buiten de deur. Ik heb de eerste stap gezet en nu ga ik het langzaam uitbouwen. Ik weet dat ik het kan dus het vertrouwen kan nu alleen maar meer groeien. En ookal heb ik het dan nog wel een dag nodig, ik zie niks als een terugval. Iedere stap is er één en het blijft een heel proces. Dat ik deze doorbraak heb gehad zegt al zoveel, dat kan alleen maar beter worden.

Hoe zit dat met voeding?

Ik merk wel dat ik natuurlijk bepaalde voedingsmiddelen heb die ik nog steeds liever niet te veel eet en die ik vermijd. Omdat deze gewoon niet goed vallen en ik daar gevoeliger op reageer. Ik denk dat iedereen dit wel heeft met bepaalde gerechten of producten. Ik let nog steeds op grote hoeveelheden lactose en ik kies vaker voor lactosevrije kwark of melk. Dit helpt en ondersteunt mijn darmen alleen maar, dus dat is fijn. Ook uien in combinatie met bonen of een bonenschotel zijn dingen die ik vermijd, maar ik denk dat ik ook hier niet de enige in ben. PDS of geen PDS, haha!

Onwijs blij

Ik ben echt zo gelukkig met deze mooie nieuwe ontwikkeling. Dag na dag, week na week, steeds dezelfde struggles en altijd maar last van mijn buik, is nu verleden tijd. Ik kan mijn dag rustig beginnen, zonder stress of zorgen en dat is een ontzettend fijn gevoel. Ik hoop dat dit jou wellicht inspireert en activeert om ook van een afstandje te kijken naar jouw PDS (als je dit hebt). Waar komt de echte oorzaak vandaan? Is het wel echt voeding, of komt het bij jou ook door stress? Kijk naar hoe je die stress kan verlichten en ga op zoek naar manieren om er hopelijk ook vanaf te komen. Het is echt mogelijk!

DELEN

1 REACTIE

  1. Ik had het ook maar door de zwangerschap kan het ook weg gaan/afnemen. Wist ik ook niet maar de verloskundige bevestigde dit met de na controle. Ik had zelf wel het idee dat het niet alleen door de stress kwam..(*tenminste bij mij, maar waardoor wel geen idee.)
    Maar super dat je er zo vanaf gekomen bent!!💪😃 Knap hoor!!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here